Bu farkı anlamanın bir yolu, kendi ruh halinizi ve duygularınızı, iklim ve hava durumu gibi düşünmektir. İklim, hava durumunun değişkenlik gösterdiği geniş çerçeveyi oluşturur fakat beklediğinizi çok fazla değiştirmez. Eğer Fransa'da ilkbahar dönemi ise hafif yağmurlar ve güneşli saatler bekleyebilirsiniz fakat Sibirya şartları veya iklimdeki diğer kökten değişiklik sizi çok şaşırtır. Bunun benzeri olarak, sizin ruh haliniz, içinde duyguların hareket ettiği çerçeveyi oluşturur. Depresyon gibi rahatsızlıklar ruh halinizi etkiler ve kendine özgü problemlerden kaynaklanan duygusal patlayışlardan çok iklimdeki kökten değişiklikler ile aynıdır ve genellikle kısa ömürlüdür.

Depresyonun esas belirtileri şunlardır:

• Elem-keder yönünde bir ruh hali
• Enerji ve ilgi kaybı
• Fiziksel hastalık veya yorgunluk hissi
• Konsantrasyon güçlüğü
• İsteksizlik ve uyku bozuklukları
• Fiziksel ve zihinsel fonksiyonlarda yavaşlama.

Buna ilaveten, mide ekşimesi, hazımsızlık, kabızlık, baş ağrıları veya düzensiz adet kanamaları gibi çoğu gerçek fiziksel problemler depresyonla beraber ortaya çıkar. Bunlar o kadar yaygın bir şekilde olur ki, çoğu insan depresyona girdiğinin farkına varmadan bu problemlerin üzerine yoğunlaşırlar.

Fakat bu muhtemelen aşağıdaki amansız duyguları doğurur

• ümitsizlik
• çaresizlik
• suçluluk ve
• anksiyete (sıkıntı-bunaltı)

Bunlar ayrıca depresyonla birlikte karşılaşılan, başa çıkılması en güç olanlardır. Ümitsizliğin derinliğinin bir göstergesi de depresyonun intiharın en yaygın sebebi oluşu gerçeğidir.

Aslında, depresyonla karşılaşmamış birinin bu problemin çapını gerçekten anlaması çok zordur. Depresyona girmiş biri tarafından yazılmış ve British Medical Journal'da yayınlanan aşağıdaki metin bu konuda yardımcı olabilecek nitelikte:

"Kötü günlerin belirtisi, size bunların hiç bitmeyeceğini düşündürtür. Kendinizi sonsuza kadar yarım hayata mahkum olduğunuza ikna ediyorsunuz. İçinizi sıkan bir kasvetle uyanıyorsunuz ve yatağınızdan kalkmak için aşırı bir istek göstermeniz gerekiyor. Ümitsizlik duygusunu yenmek için kalkmanız gerektiğini biliyorsunuz fakat bu durumun karakteristik özelliği olan kayıtsızlık sizi orada tutuyor, hiç kıpırdamadan yukarıya bakıyor ve önünüzdeki günün sonsuzluğu hakkında düşünceye dalıyorsunuz. Her şey bir çaba gerektiriyor ve yavaş hareketlerle yapılıyor. En küçük bir iş bile size yük. Küçük problemler dev sorunlar gibi görünüyor. Kararlar erteleniyor ve bir türlü alınmıyor. Basit görevler bir kenara atılıyor. Her şeyin en kötüsü kendinize güveninizin paramparça olmasıdır. Konuşurken ve hareket ederken duraklıyorsunuz. Telefonun çalması size bir saldırı gibi geliyor ve cevap vermeye çekiniyorsunuz."

Siz de yukarıda anlatılan belirtileri yaşarsanız bunu doktorunuzla görüşmenizde fayda vardır